четверг, 23 декабря 2021 г.

LAIBACH: «МЫ ЁСЦЬ ЧАС!»


Вітаю з беларускіх балотаў, славянскія браты. Традыцыйнае пытанне на пачатку інтэрв'ю – што ведаеце пра Беларусь апроч клішэ кшталту апошняй дыктатуры?

Мы хутчэй за ўсё ведаем больш, чым здаецца. Людзі і краіны ва ўсім свеце - і асабліва ў Еўропе - не настолькі розныя і ўнікальныя, як ім хацелася б думаць. Акрамя таго, мы ўжо выступалі ў Беларусі ў снежні 1994 года ў Палацы Прафсаюзаў, правёўшы ў Мінску некалькі зімовых дзён, якія былі даволі насычанымі і натхняльнымі. Так што мы ведаем больш за многіх людзей, нага якіх ніколі не ступала на беларускую зямлю. Беларусь шмат у чым падобная на Расію, якой яна была прыкладна два дзесяцігоддзі таму, за выключэннем таго, што Беларусь бялейшая, крыху больш светлае адценне шэрага.     

Нашыя палітычныя падзеі апошняга часу нагадваюць сафары…

Усё так, але ў гэтых адносінах беларуская міліцыя дакладна нічым не адрозніваецца ад паліцыі Расіі, Славеніі, Францыі ці ЗША. Паліцыя па вызначэнні ва ўсім свеце служыць кіруючаму рэжыму і абараняе яго, ужываючы часам больш, часам менш жорсткія метады. Але, у прынцыпе, гэта і ёсць задача паліцыі, і датуль, пакуль ім своечасова плацяць, наўрад ці можна спадзявацца на тое, што яна будзе дзейнічаць па-іншаму.  

Якой вы запомнілі постсавецкую Беларусь, па якой гастраліравалі ў 1994 годзе? Дарэчы, гэта адбылося праз некалькі месяцаў пасля дэбюту ва ўладзе крэпкага гаспадарчага, які займаў на той момант пасаду старшыні калгаса, Аляксандра Лукашэнкi.

Так, прэзідэнт Лукашэнка ўжо быў ва ўладзе ў 1994 годзе, калі мы ўпершыню выступілі ў вашай краіне. Нам сказалі, што ён прыйшоў да ўлады пасля дэмакратычных прэзыдэнцкіх выбараў у ліпені таго ж года. Мы памятаем, што прыехалі ў Мінск раніцай, каля 6 гадзін, на цягніку з Масквы, снежным і халодным зімовым днём. Крыху стаміліся ад пераездаў і ўсёй гэтай мітусні, бо двума днямі раней быў важны канцэрт у Маскве і прэс-канферэнцыя са шматлікімі журналістамі і СМІ, якія яго асвятлялі. Калі прыбылі ў Мінск, нас зноў чакалі рэпарцёры і камеры, хаця мы насамрэч не чакалі гэтага ў такую рань. Акрамя таго, прамоўтар хацеў адвезці нас усіх адразу з цягніка ў саўну, што было ў прынцыпе ідэяй нядрэннай, але мы, тым не менш, вырашылі спачатку адпачыць. Мы спыніліся ў гатэлі IBB, пабудаваным і аформленым у стылі Казіміра Малевіча, які падаўся нам абсалютна цудоўным. Мы таксама памятаем гледачоў на канцэрце, многія былі ў мехавых футрах, і, магчыма, чакалі крыху іншага шоў, чым якое мы зладзілі. Нягледзячы ні на што, нам удалося выжыць падчас гэтага гістарычнага канцэрта, пасля чаго некаторыя з нас хадзілі ў сауну, пілі гарэлку і рабілі ўсё астатняе, што звязана з падобным баўленнем часу. Увогуле, мы вельмі добра правялі час у Менску пры ўладзе Лукашэнкі. Было б выдатна паўтарыць гэта. Пры Вялікім Лідары ці пасля яго.

Паўночнакарэйскія гастролі будуць разглядацца як моцны пункт у вашым рэзюмэ пры атрыманні афіцыйнага дазволу на выдачу абавязковага гастрольнага пасведчання з боку беларускага Міністэрства Культуры.

І гэта добра, інакш усе гэтыя жудасныя рок, метал і тэхна-гурты з Захаду і Усходу проста каланізавалі б вашу краіну. У любым выпадку - па нашым досведзе, заехаць і адправіцца ў тур па ЗША цяпер складаней, чым па Паўночнай Карэі, таму мы мяркуем, што маглі б выступіць у Беларусі, калі б атрымалі адпаведнае запрашэнне з вашай краіны. Мы едзем кудысьці толькі ў тым выпадку, калі нас туды запрашаюць і жадаюць там бачыць.  

Ці звязваліся з вамі беларускія прамоўтары пасля эпахальнага канцэрта LAIBACH у Пхеньяне?

Наколькі нам вядома, не.

У апошні час вакол імя LAIBACH пачаўся рух. Альбом-трыб'ют Reforma ад славенскага гурта NOCTIFERIA, перавыданні, новыя відэаролікі...

Так, у LAIBACH заўсёды нешта адбываецца. Мы працуем над мноствам розных праектаў і матэрыялаў.

Раскажыце пра стаўленне LAIBACH да дзяцей - наколькі апраўданым вы лічыце прыцягванне нявінных дзіцячых душ пры рэалізацыі ўласных мастацкіх задач?

Нам падабаецца працаваць з дзецьмі гэтак жа, як ім падабаецца працаваць з намі. Мы шмат чаму вучымся адзін у аднаго, і аднаго гэтага ўжо дастаткова, каб апраўдаць момант эксплуатацыі. Мы шчыра любiм дзяцей, нават тады, калі яны становяцца не такімі ўжо нявіннымі.


Калісьці вы сцвярджалі, што RAMMSTEIN — гэта LAIBACH для дзяцей, а LAIBACH - RAMMSTEIN для дарослых. Шмат гадоў мінула. А вы чулі, што некаторыя са згаданых тады дзяцей (сённяшнія паўналетнія прыхільнікі RAMMSTEIN) атрымалі цалкам рэальныя турэмныя тэрміны за рэпост у расійскіх сацыяльных сетках ролікаў немцаў, якія ўтрымліваюць далікатны кантэнт?

Не, мы пра гэта не ведалі, аднак, ведаючы RAMMSTEIN і расійскую аўдыторыю, мы можам сабе гэта ўявіць. Надзвычай пампезныя цыркавыя шоў RAMMSTEIN могуць быць вельмі пераканаўчымі, а іх прыхільнікі, верагодней за ўсё, вельмі наіўныя і вельмі ўспрымальныя. Нічога падобнага не можа адбыцца з нашай аўдыторыяй, паколькі мы трымаем яе на адлегласці, але ў той жа час - на кароткім ланцужку.

Мне зусім нецікавы сучасны RAMMSTEIN, але цікавы актуальны культурны парадак дня ў вашым штабе. Лічбавая сучасная рэльнасць і даступнасць высакахуткаснага інтэрнэту прадэманстравалі, што пераважнай большасці грамадзян бліжэйшыя больш нізкія тэмы, чым вывучэнне аўтэнтычных старажытных тэкстаў, якія спрыяюць духоўнаму росту.

Калі мы чуем слова "культура", то звычайна хапаемся за рэвальверы! Культура стала залішне кадыфікаванай сацыяльнай нормай, у той час як сутнасць нашай працы заключаецца ў парушэнні сацыяльных нормаў. Духоўная позва - гэта цікавейшая тэма. Мы разумеем яе як "дух часу", унікальны дух або "прывід" часу, які адрознівае яе ад усіх іншых эпох. Дух часу сапраўды існуе, ён вызначае нас, але ў нас саміх ёсць праблемы з яго вызначэннем, таму што, як толькі мы гэта робім - калі мы гэта робім, - ён знікае і зноў муціруе ў нешта іншае, што толькі пацвярджае той факт, што праўдзівы дух эпохі не можа быць вядомы, пакуль яна не скончыцца. Гэта тая парадыгма, на прыкладзе якой LAIBACH шмат чаму вучыцца, - пачуццё небяспекі і адчуванне выслізгвання часу ("злаві мяне, калі зможаш"), якi цалкам з'ехаў з глузду. Менавіта таму МЫ ЁСЦЬ ЧАС!


Якое ваша стаўленне да так званай вакцынацыі ад так званага каранаванага віруса?

Як дзеці камунізму, мы ўжо былі прышчэплены ад усіх відаў вірусаў і хвароб яшчэ ў той момант, калі Адзіны Свет яшчэ не быў глабальнай медыя-вёскай – і мы выжылі, таму з нашага боку было б неразумна, калі б мы зараз сталі падтрымліваць у асноўным фальшывыя тэорыі змовы, якія спрыяюць распаўсюджванню непрымання вакцын ад каранавіруса. Гэта проста не ў нашым стылі.

Што думаеце аб наначыпізацыі, 5G, ідэях Дэвіда Айка?

Нам падабаецца чытаць тэорыі Дэвіда Айка гэтак жа, як нам падабаецца чытаць добрыя антыўтапічныя раманы ці глядзець навукова-фантастычныя фільмы, але мы не можам прымаць іх на веру. Большасць з гэтых тэорый (наначыпізацыя, 5G і г.д.) ужо былі развянчаныя як ілжывыя, але як ідэi яны, вядома ж, усё яшчэ вельмі прывабныя і займальныя.


У мяне на паліцы выявіўся CD з вашым саўндтрэкам да кінастужкі "Жалезнае неба". Якая з частак гэтага фільма вам спадабалася больш?

Нам падабаецца рэжысёр Цімо Вуарэнсола - ён выбітная асоба. І абедзве часткі яго "Жалезнага неба" на самай справе напоўненыя выдатнымі ідэямі і гумарам. Ну і саўндтрэк, вядома ж, таксама выдатны…

Наколькі моцна, на ваш погляд, змяніўся NSK з моманту яго заснавання ў 1984 годзе?

Каб адказаць на гэтае пытанне, нам спачатку трэба растлумачыць некаторыя моманты - калісьці ў гістарычным мінулым існавала аб'яднанне NSK (Neue Slowenische Kunst - ням. Новае Славенскае Мастацтва), а цяпер існуе дзяржава NSK. Арганізацыя Neue Slowenische Kunst і дзяржава NSK - гэта зусім не адно і тое ж. Гэта зусім розныя паняцці і ідэі. LAIBACH пачаў сваю дзейнасць у 1980 годзе, а арганізацыя NSK была створаная ў 1984 годзе з прычыны таго, што LAIBACH быў забаронены (у 1983-1987 гадах), а таксама з-за таго, што было шмат людзей з розных медыйных сфер, якія хацелі працаваць з LAIBACH. Таму мы вырашылі стварыць свайго кшталту пашыраны LAIBACH, які складаецца з розных груп, якія спецыялізуюцца на тэатры, мастацтве, дызайне, архітэктуры, філасофіі і г.д. у рамках аднаго вялікага калектыва, заснаванага ў асноўным на ідэях і эстэтыцы, заяўленых у апублікаваным у 1982 годзе маніфесце LAIBACH. Палітычная і культурная сітуацыя ў Югаславіі стварыла ідэальныя перадумовы для ўзнікнення гэтага руху. Арганізацыя NSK паспяхова функцыянавала ў перыяд з 1984 па 1992 год, пасля чаго яна пачала распадацца як утварэнне і, нарэшце, спыніла сваё існаванне. Пры гэтым абвясціўшы ў якасці свайго заключнага акта канстытуцыю дзяржавы NSK - віртуальнай дзяржавы (у часе або стане свядомасці, без межаў і без фізічнай тэрыторыі), якая кіруецца напрамую тысячамі грамадзян з усяго свету. З'яўляючыся аднымі з першапачатковых стваральнікаў дзяржавы, мы, LAIBACH, па-ранейшаму ў цэлым падтрымліваем яе ідэю, але для актыўнага развіцця патэнцыялу дадзенага ўтапічнага праекта LAIBACH вырашылі таксама стварыць партыю Spectre (англ. прывід, благое прадвесце, пагроза), але не з мэтай замены дзяржавы NSK, а для стварэння магчымасці сінхранізацыі міжнароднага руху і сеткі, члены якой будуць крытычна і больш актыўна ўзаемадзейнічаць у культурных, палітычных і сацыяльных пытаннях на мясцовым і міжнародным узроўнях. У адрозненне ад дзяржавы NSK, якая была створана ў якасці дэмакратычнага эксперыменту, партыя Spectre - гэта цалкам таталітарная канцэпцыя. У прынцыпе, Spectre функцыянуе незалежна ад дзяржавы NSK, але яны таксама могуць пераплятацца, і з цягам часу партыя можа фактычна стаць ядром універсальнай дзяржавы.

Такім чынам, арганізацыя NSK больш не існуе, існуе толькі дзяржава NSK. Час ад часу праходзяць некаторыя выставы, якія закранаюць ці абмяркоўваюць ідэі гістарычнага руху NSK, а таксама праекта дзяржавы NSK, часам нас запрашаюць далучыцца да іх у якасці гасцей, а часам не. І гэта добра, бо дзяржава NSK у прынцыпе павінна мець магчымасць існаваць незалежна ад LAIBACH, таксама як і ад іншых заснавальнікаў арганізацыі NSK і дзяржавы NSK. 


Ці магчымая працэдура паскоранай выдачы пашпартоў дзяржавы NSK грамадзянам Беларусі ў сувязі са складанай палітычнай абстаноўкай у рэгіёне?

Каб пакінуць Беларусь, структуры NSK не патрэбны. Патрэбны надзея і вера, давер, калектыўная і індывідуальная мужнасць. А таксама Сіла, якая дапаможа знішчыць Зорку Смерці і стварыць Рэспубліку па вашых уласных жаданні і памкненнях.

Хтонiк`zine, Беларусь

93

воскресенье, 14 ноября 2021 г.

Пол Мазуркевiч з CANNIBAL CORPSE: «Мы былі народжаныя ў трэшы»

Прывітанне Пол! Як справы?

Прывітанне! Усё выдатна.

Вітаю цябе з апошняй дыктатуры ў Еўропе, якой зараз з'яўляецца Беларусь. Гэта ўжо накшталт як наш шматгадовы брэнд у сусветнай супольнасці. Нават дзеючы ўзурпатар не саромеецца падобных азначэнняў, калі робіць выгляд, што іранізуе з самога сябе. А ты як пажываеш у ЗША?

Ды, здаецца, усё ў парадку, выдатны час, дзядзька. Адчуваеш тут сябе свабодным, маючы магчымасць рабіць тое, што захочаш. Не магу на нешта паскардзіцца.

Магчыма, ты што чуў пра нашыя апошнія выбары і тое, што цяпер Вялікі Брат актыўны тут як ніколі. Гэта робіцца абсалютна адкрыта, афіцыйная палітыка рэжыму.

Наогул не ведаю, што ў свеце адбываецца, стары. Я іграю death metal. Я проста бубнач у death metal бандзе. І гэта ўсё, што я ведаю.

Зараз наш рэжым пад татальнымі санкцыямі. Тым не менш, некалі КАНІБАЛЫ выступалі тут у вельмі незвычайным месцы - на арэне дзяржаўнага цырка, акружаныя ахоўнай сеткай, якую звычайна нацягваюць, калі робяць шоў ільвоў і іншых жывёл. Бадай, гэта было самае экзатычнае метал-шоў з усіх, што даводзілася бачыць. Яшчэ памятаеш пра тыя падзеі 1998 года?

Вядома, памятаю. Памятаю, таму што мы былі ў вас тады ўпершыню. Так-так, гэтая круглая арэна і сцэна на ёй. Але я памятаю, што шоў было надзвычайным - фэны, што прыйшлі, апантана падтрымлівалі групы ў той вечар. Яшчэ запомнілася, што мы перакусілі ў вас у нядрэнным рэстаране. Унізе ў падвале цырка ўтрымваліся жывёлы. Гэта было штосьцi такое ну вельмі-вельмі нерэальнае і дзіўнае, з чым мы ніколі не сутыкаліся. І на сцэне мы таксама адчувалі сябе як у дзёўбанай клетцы. Вядома, прайшло ўжо 22 гады і ўсяго з памяці не выцягнеш, бо гэта добрая колькасць часу. Але я запомніў, што нам спадабалася, уражанне ад наведвання Беларусі добрае.

Пазней глядзеў інтэрв'ю з табой па беларускім дзяржаўным тэлеканале. Нешта з вобласці ненавуковай фантастыкі сёння.

Вар'яцкая сітуацыя пры ўсёй сваёй крутасці, на самай справе.

Падчас спробы CANNIBAL CORPSE вярнуцца ў Беларусь у 2004 годзе шоў было адменена непасрэдна ў дзень канцэрта. Нашы афіцыялы неяк паўплывалі на ваш наступны туравы графік тады? Ну, былі ўсе гэтыя часовыя затыкі і да таго падобнае?

Так, што там тады такое здарылася ў нас… Здаецца, з Украіны заязджалі, але гэта не дакладна. Нас забанілі тады. Здаецца, развярнулі на мяжы, і мы вымушаныя былі зноў ехаць ва Украіну. Так, было адно шоў, на якое паўплывала Беларусь. Здаецца, гэта быў канцэрт у Сербіі, куды нам ужо давялося ляцець самалётам. Мы спазніліся. Вар’яцкія акалічнасці, адны з тых, пра якія хочацца адразу хутчэй забыцца. Калі я нічога не блытаю, быў зварот квіткоў, а людзям сказалі разыходзіцца па хатах. Сумная гісторыя. Няважна, звязаная яна з дзяржаўнымі структурамі ці з нечым яшчэ. Па сутнасці, пацярпелі толькі фэны. Наколькі памятаю, колькасць наведвальнікаў вымяралася тысячамі. Так што гэта быў поўны адстой.

Чытаў, што нехта разаслаў лісты з перакладамі тэкстаў па дзяржаўных установах, у тым ліку ў КДБ.

Ахранець. Цалкам магчыма. Нават не ведаў пра гэта.

Афіцыйная версія, агучаная ў нашых СМІ… Добра, пасля настальгічнага ўступу вернемся назад у будучыню. Дакладней, у сучаснасць 2021 года. Ты дагэтуль у справе і зноў выпускаеш новы альбом. Напэўна, незвычайна не з'ехаць у тур у падтрымку свежага студыйнiка для групы тыпу вашай?

Так, стары, адстой. Поўная хрэнь, бо відавочна, што пасля запісу і выпуску альбома трэба адразу ехаць у тур. І гэта вельмі дзіўнае адчуванне - цалкам вылажыцца на альбоме і больш не выконваць яго. Звычайна ўжо пачынаеш планаваць літаральна наступны дзень пасля выхаду пласцінкі, а тур пачынаецца неадкладна. І гэта датычыцца кожнай актыўнай групы. Так што гэта самая сумная падзея за ўвесь перыяд нашага існавання. Мы павінны быць у дарозе цяпер, калясіць. Гэта вельмі важны складнік групы - спусціць музыку з ланцуга, вызваляць яе з сябе. Фэны больш чым заслужылі выхад новага альбома ў гэты паганы час. Урэшце, вы можаце хаця б неяк псіхалагічна паспадзявацца на любiмы гурт. Калі банда выпускае свой новы альбом, гэта падтрымлівае фэнаў на чалавечым узроўні, бо гэта пазітыўная рэч. Шмат хто хацеў бы ўбачыць нас ужывую.

Так, альбом цяпер даступны практычна адразу і гэта класна для фэнаў. Але калі паглядзець на сітуацыю вачамі групы, то мы адразу павінны адпраўляцца ў дарогу і сапорцiць рэліз. Рабіць тое, што мы ўмеем рабіць, каб забяспечыць сябе сродкамі да існавання. Менавіта гэтым для нас з'яўляюцца жывыя канцэрты. Сітуацыя, што склалася, прыгнятае. Смутак і боль. Спадзяюся, што становішча як мага хутчэй зменіцца, што абмежаванні будуць знятыя. Ты маеш рацыю, не пакаціць у тур пасля выхаду новага рэліза вельмі дзіўна для нас.

Новы альбом нерэальна ламавы і гэтыя ўплывы з трэш-метала строга ў касу. Ведаеш, часамі як быццам слухаеш брутальную версію старога KREATOR... На дэма і дэбютніку ў вас было дастаткова трэша. Некалькі апошніх альбомаў уяўляюць сабою плаўны пераход да каранёў банды.

О, дакладна так. Ну, ведаеш, мы былі народжаныя ў трэшы. Наша пакаленне пад канец 80-х расло на трэш-метале і нармальным сталепракаце. І сама група была заснавана на рэштках нашых старых трэшэвых гуртоў. Гэта ў крыві як частка нашай ДНК. Гэта быў проста каласальны ўплыў для нас, для той эпохі, калі мы сабраліся. Так што я лічу, што гэта нармальна. Мы death metal гурт, але нашыя карані па вялікім рахунку ў трэшы. І гэта класна, бо гэта робіць нас больш разнапланавымі і дазваляе шырэй глядзець на рэчы.

Можаш пазначыць сваю трэшавую пяцёрку?

Калі казаць пра трэш, адразу ж назаву SLAYER Raining Blood (1986), гэта нумар 1 назаўжды. Таксама я б, мабыць, хацеў згадаць канадскі SACRIFICE з іх пласцінкай Forward to Termination (1987), якая цалкам дакладна трапляе ў пяцёрку, бо гэта шыкоўны альбом. Дарэчы, мы рабілі кавер на аднайменную песню «Sacrifice» гурта SACRIFICE з іх першага альбома Torment in Fire (1986). Але менавіта другі іх альбом фенаменальны, сапраўдны трэшавы шэдэўр. Таксама я б уключыў у мой спіс DARK ANGEL Darkness Descends (1986). Ну і, напэўна, KREATOR Pleasure to Kill (1986). Так, дай жа яшчэ падумаць… Я б дадаў SLAYER Hell Awaits (1985), выдатны і ўплывовы альбом. Упэўнены, што забыўся пра іншыя выдатныя групы. Ну, ва ўсякім разе, я дакладна табе скажу, што ўсе пералічаныя альбомы высока каціруюцца сярод удзельнікаў CANNIBAL CORPSE.

Ведаеш, пацешны факт, калі ўпершыню сутыкнуўся з CANNIBAL CORPSE, старэйшыя таварышы расказалі мне, што першапачаткова вас класіфікавалі як ультратрэш.

Выдатна.

Тым не менш, пазней мы пачалі выкарыстоўваць у тусоўцы тэрмін zombie death...

Хе-хе...


Калі слухаеш новы альбом Violence Unimagined (2021), становіцца відавочным, што група дамагалася гранітнай сцяны гуку. Шмат цяжкага груву, вельмі шчыльны буст электрагітар... Выкажу здагадку, што Эрык Рутан рэальна дыктаваў уласны парадак дня ў сваёй студыі. Ведаеш, смак новага рэліза вельмі ў стылі Эрыка...

Так, вядома, на альбоме шмат яго ўплываў, бо ён яго прадзюсіраваў. Чараваў з гукам як хацеў, каб дамагчыся неабходнага саўнду. Мы ўсе захапляемся гукам новага альбома. Эрык ведае, што робіць. У рэшце рэшт, гэта ўжо пяты CD, які ён прадзюсіраваў для CANNIBAL CORPSE. Як ты ведаеш, ён аддае перавагу магутнай сцяне натуральнага гуку. І я думаю, гэта асабліва прыкметна менавіта цяпер. Эрык зрабіў добрую працу і зрабіў усё, што змог. Ну а паколькі цяпер ён з'яўляецца яшчэ і ўдзельнікам групы, то напісаў тры песні для нас. Так, і ён у цэлым паўплываў на нас у нейкім сэнсе. Ну, вядома, Алекс Вэбстэр піша музыку па-свойму, а Роб Барэт па-свойму, што захоўвае наш стыль. Проста Эрык прыўнёс нейкі новы прысмак, а яго падыход адрозніваецца. Ён прадставіў нейкую сваю аўтарскую версію CANNIBAL CORPSE. Ну, яно і зразумела, бо гэта ж Эрык Рутан! Выдатны хлопец, класны гітарыст, цудоўны прадзюсар. Таму так, яго ўплыў на ўсё, што мы рабілі на Violence Unimagined, велізарны. І гэта класна спрацавала, надаўшы нашай праверанай дзесяцігоддзямі брутальнай жуйцы нейкі экстра-смак. Новая кроў заўсёды прыўносіць новыя ўплывы. Вось толькі галоўная фішка банды заключаецца ў тым, што мы заўсёды застаемся CANNIBAL CORPSE. Нават пасля 32 гадоў існавання. І нават калі ў групе сёння грае Эрык Рутан.

Абсталяванне, новыя гітарныя педалі, узмацняльнікі... Гітарысты і басісты заўсёды апантаныя падобнымі рэчамі. А ты выкарыстоўваў нейкія новаўвядзенні, калі закладваў падмурак гучання барабанаў для свежага лангплэя?

Ну, ведаеш, мы заўсёды імкнемся да максімальна натуральнага гучання. Я асабіста заўсёды стараўся гучаць як мага больш жыва. Не фанат выкарыстання трыгераў і іншай лабуды. Я працую ў рэчышчы старой школы. Як і ўсе мае любiмыя бубначы сярэдзіны 80-х, якія ніколі не выкарыстоўвалі трыгеры. Пры запісе апошняй пласцінкі мы зноў паспрабавалі разам з Эрыкам наруліць гэты максімальна жывы гук. Там мінімум якіх-небудзь выпраўленняў ці сэмплаў, як гэта папулярана ў наш час. Лічу, што мы дамагліся пастаўленай мэты, у тым ліку датычна гуку маіх барабанаў. І гэта важна.

Задаволены відэашэрагам да песень на новых роліках? Чаму не скарысталі метафары, а зноў аддалі перавагу таму, каб запырскаць усё вакол крывёй ахвяр бессэнсоўных забойстваў?

Так, абодва нашыя відэа - «Inhumane Harvest» і «Necrogenic Resurrection» - проста шык. Вельмі задаволены імі. Яны больш нагадваюць фільмы-кароткаметражкі, чым звычайнае музычнае відэа. Выдатныя інтэрпрэтацыі гэтых песень, цесна звязаныя з тэкстамі, што вельмі важна. Рэжысёр Дэвід Бродскi цудоўна парацаваў. Ён у мінулым ствараў для нас і іншыя кліпы тыпу «Kill or Become» і «Encased in Concrete», з якімі таксама выдатна справіўся. Ён разумее, хто мы, і здымае такія вось невялікія жахі для нас. Брутальныя, у якіх багата крыві і якія б'юць адразу па яйцах. Менавіта такія відэа нам і патрэбныя для CANNIBAL CORPSE. Новыя кліпы - адны з самых прафесійных у нашай кар'еры. Яны нерэальна крутыя.

Здаецца, колькасць разлітай на экране крыві цесна ўзаемазвязана з нязменнай эскалацыяй брутальнасці саўнду на кожным вашым новым альбоме...

Ну, я спадзяюся, што гэта добра заўважна, ха-ха. Так, пэўна, ты маеш рацыю. Вельмі добра сказана. Такая колькасць крывішчы, дакладна, эскалацыя гвалту і брутальнасці для нас. Клас!

Джым Кэры больш не запрашае вас зняцца ў сваіх новых фільмах?

Весела, што ты раптам успомніў пра гэта! У нас зусім не засталося ніякага кантакту. У даслоўным сэнсе слова ніякага. Фiльм "Эйс Вентура", у якім мы здымаліся разам з ім, быў яшчэ да ўсяго гэтага павальнага захаплення мабільнікамі і да інтэрнэту. Так, па сучасных мерках складана ўявіць, што ў нас няма яго кантактаў. Але ніхто з ім не на сувязі: ні лэйбл, ні хтосьці з удзельнiкаў групы. Нават тая дзяўчына, якая дапамагала нам з DVD Centuries of Torment: The First 20 Years, таксама не на сувязі з ім. Яна спрабавала выйсці на Джыма, але ён заўсёды недасягальны. Пацешна гэта ўсё. Цікава, як там пажывае сёння наш Джым - можа быць ён прыкупіў сабе новы дыск Violence Unimagined і трасе башкой у сябе дома? Мiж тым, яму рэальна падабаўся CANNIBAL CORPSE. Так што гэта добрае пытанне. Не, ну я сур'ёзна, калі ён усё яшчэ ў тэме, было б прыемна атрымаць званок ад яго. Мы гатовыя дзейнічаць неадкладна, калі Джым набярэ нам.

Падабаецца што з сучаснага кіно?

Ну, я не так ужо часта гляджу кіно ці ўключаю тэлевізар. Нават не ведаю, чаму. Кіно па якасці стала лепшым у нейкім сэнсе. Напрыклад, фільмы пра супергерояў і хорар. Між іншым я быў фанатам коміксаў і вырас на ўсёй гэтай тэме з 80-х, так што... Але старыя справы ўжо ўспрымаюцца трохі наіўна. А вось калі глядзіш сённяшніх "Мсціўцаў" ці "Жалезнага Чалавека", то дзіву даешся, наколькі рэалістычна зроблена. Каб іх чорт узяў, пераконвае. Фантастыка такога кшталту зараз успрымаецца фенаменальна. Крута назіраць за прагрэсам у кіно, гэта зносіць дах. Хоць у цэлым я не кінаман. І асабіста мне ў разы бліжэй алдскульнае кіно. Люблю чорнае-белыя фільмы і гэтыя старыя стужкi, дзе трэба паразважаць над сюжэтам. У параўнанні з імі сучасныя фільмы вельмі перанасычаныя. Сёння больш не выходзіць рэальнай класікі. Толькі навуковая фантастыка ці кіно пра супергерояў сёння вартыя прагляду і любой пахвалы.

Глядзеў "Тэлемярцвякоў" (1987)? Адзін з творчых пікаў сярод гэтых фільмаў пра зомбі канца 80-х. Быў выпушчаны буйной студыяй і, здаецца, прызначаўся для сямейнага прагляду. Кожны зомбі адтуль мае ўласны тыпаж і нават пачуццё гумару. Адзін з іх увесь час ходзіць з прасам у галаве, што выглядае даволі смешна!

Ніколі не глядзеў яго! Але зараз мне давядзецца яго паглядзець!!

Калі мы мелі зносіны з табой напярэдадні, ты прызнаўся, што любiш хакей на лёдзе. Колькі разоў трэніруешся ў тыдзень, калі не сакрэт?

Я ў хакеі з 5 гадоў. Гуляю ў яго ўсё жыццё. Актыўна займаўся да 17 гадоў, пакуль музыка не адабрала ўвесь час без рэшты. Вядома, мая хакейная кар'ера адразу скончылася. Але я дагэтуль кожны тыдзень гуляю. Не зусім так, як гэта было раней, бо на мне група, дачка і куча розных абавязкаў. Тым не менш, мінімум раз на тыдзень я на лёдзе.

Чытаў, што ты вегетарыянец. Хапае пажыўных рэчываў, каб цалкам аднаўляцца пасля насычанай фізухі і заняткаў барабанамі?

Так-так-так! Упэўнены, што з гэтым усё ў парадку. Ну, я ўжо вегетарыянец на працягу амаль 20 гадоў. І ўсё выдатна. Адчуваю сябе здаровым, хоць мне хутка спаўняецца 53. Выдатная форма для гэтага ўзросту, парадак з барабаннымі справамі. Я ў стане рабіць тое, што мне патрэбна, і не пачынаю тармазіць з-за ўзросту, як некаторыя. Хоць гэта агульная тэндэнцыя, калі сталееш. Думаю, дзякуючы ладу жыцця ўзрост зусім перастаў уплываць на мяне. Адчуваю сябе выдатна за барабаннай устаноўкай, задаволены агульнай фізічнай формай. Для мяне гэта норма жыцця. Не ведаю, звязана гэта з вегетарыянствам і тым, што я больш не ўжываю ў ежу трупы жывёл, ці з нечым яшчэ. Для мяне важна быць у балансе, увесь час піць чыстую ваду, не дапускаючы абязводжвання, высыпацца. Ну і, вядома, важна ўвесь час працаваць. Барабаны, хакей і іншая актыўнасць - гэта вельмі важна. Пакуль застаешся актыўным, ты здольны захоўваць у парадку ўсе свае базавыя навыкі. Вядома, генетыка таксама ўплывае. Некаторым людзям не пашанцавала з гэтым, што прыводзіць іх да хвароб. Але ж у большасці з нас цалкам нармальныя гены. Так што я хачу падзякаваць маім бацькам за добрую спадчыннасць. Займаюся барабанамі практычна ўсё жыццё і, на шчасце, у мяне дагэтуль усё ў парадку, дагэтуль здаровы. Заўсёды можна пайсці яшчэ далей, нашмат далей. Нават у сталым узросце, калі не ленавацца. Тая ж ёга, якую мы абмяркоўвалі з тваёй падачы перад гэтым інтэрв'ю... Гэта ж такія ключавыя дзеянні, якія ўплываюць на цябе цалкам. Не так усё проста, вядома. Бо патрэбна праявіць волю нават у тых выпадках, калі ты стаміўся і ўжо хочацца здацца, каб адпачыць. Але патрэбна сказаць сабе: нічога падобнага, я здольны на большае і прасунуся яшчэ далей у сваёй трэніроўцы. Заўсёды можна зрабіць больш і лепш, калі пастарацца. Гэта вельмі добра працуе ў доўгатэрміновай перспектыве. Калі б я не займаўся спортам, калі мне было 16 гадоў, то хто ведае, на што б я быў здольны сёння?

Тым часам у нас у Беларусі тут цяпер глыбокая ноч з-за розніцы ў часавых паясах. Перад інтэрв’ю я асабіста вырашыў пракацiцца на ровары, каб узбадзёрыцца...

Класна!

Добра, Пол, давай яшчэ некалькі актуальных пытанняў і будзем выходзіць на фінішную прамую... Глабальныя падзеі, звязаныя з так званай пандэміяй, ставяць людзей перад жыццёва важным выбарам. Падкантрольная глабалістам Біг Фарма ўнушае, што людзі абавязаны прыняць вакцыну, каб выратавацца. Тым не менш, статыстыка кажа пра дзіўныя вынікі. Сезонны грып практычна цалкам знік, а негатыўныя наступствы ад вакцынавання беспрэцэдэнтныя.

Так, стары, тут трэба максімальна ўключыць мозг і як след усё ўзважыць. Не ведаю, каму можна давяраць. Кожны дзень усё змяняецца, з'яўляецца нейкая новая інфармацыя. Усё гэта толькі заблытвае. Хрэн яго ведае. З аднаго боку, некалі я ўжо быў правакцынаваны - калі мы былі маладзей, то прышчапляліся ад поліяміеліту і да т.п. Але не, я не з тых, хто кожны год вакцынуецца ад грыпу, хоць шмат людзей робяць гэта. Я не адчуваю такой патрэбы і не хацеў бы звязвацца з вакцынамі. Можа скласціся сітуацыя, калі мы памкнёмся кінуць косткі ў Еўропу з канцэртамі, але не зможам гэтага зрабіць без выканання ўсіх гэтых наказаў. Я асабіста не хацеў бы ісці на гэтыя ахвяры.

У двух словах - пагодзішся зрабіць прышчэпку ці будзеш супраціўляцца?

Калі будзе магчымасць, устрымаюся. А як ты мне параіш паступіць, калі мне не дадуць заехаць у Еўропу? Бо гэта каласальны рынак для нас. Я не манітору цяпер, у якіх менавіта краінах патрабуецца вакцынацыя, а ў якіх не. Магчыма, мы проста вымушаныя будзем усёй групай правакцынавацца, калі пытанне стане рабром. Але, пры наяўнасці магчымасці, я буду па-максімуму стаяць на сваім і спускаць на тармазах.

Дзякуй за час на гэта інтэрв'ю, Пол! Фінальныя словы фанатам тваёй групы ў Беларусі, Украіне і іншых краінах былой Савецкай Імперыі…

Дзякуй табе за гэта інтэрв'ю! І ўсім нашым фэнам у вашай частцы свету - беларусам, украінцам, людзям з блізкіх тэрыторый. Хоць, на жаль, мы не так часта ў вас з'яўляліся, вельмі цэнiм гэтыя візіты. Хочам падзякаваць усім прыхільнікам CANNIBAL CORPSE за ўсе гэтыя доўгія гады адданасці групе. Вы выдатныя людзі, у вас заўсёды вельмі магутная падтрымка. Спадзяюся, што з'явіцца магчымасць адыграць для вас у бліжэйшай будучыні! Як кажуць, скрыжуем пальцы. І яшчэ раз - дзякуй за падтрымку! Чаго б мы дасягнулі без нашых фанатаў? Гэта грае велізарную ролю для нас, хлопцы!

Дарэчы, гэта ваша першае беларускае інтэрв'ю ў тэкставым фармаце.

Крута, стары!

Будзь здаровы, Пол!

Вельмі цаню тваю падтрымку! Таксама беражы сябе, захоўвай імунітэт і будзь здаровы. Спадзяюся, што ўбачымся з табой у туры! Stay brutal!

Хтонiк`zine, Беларусь

93

суббота, 10 апреля 2021 г.

Нiклас Кварфорт з SHINING: «Ёсць план сапраўднага вяртання ворага»

Вітаю з беларускіх балотаў, Ніклас! Як яно?

На самай справе час выключна суровы. Настолькі, што нават не ведаю, з чаго пачаць. З траўня 2019 года SHINING падвяргаўся нападам з усіх бакоў, гэта прывяло да свайго кшталту перапынку, што і добра і дрэнна адначасова. Аднак мы зараз судзімся і знішчаем усіх, хто адважыўся ўстаць на нашым шляху і паспрабаваў зарабіць грошы на нашай цяжкай працы... Гэта пакуль усё, што я магу сказаць на дадзены момант па відавочных прычынах.

У любым выпадку традыцыйнае пытанне ў пачатку амаль кожнага інтэрв'ю - што ведаеш пра Беларусь?

У цэлым, як Беларусь, так і Расія заўсёды цікавілі мяне. На жаль, мы так і не змаглі да вас дабрацца. Ну а ўлічваючы сітуацыю і тое, праз што вы, хлопцы, праходзіце зараз там, я ў сумневах...

 
Здаецца, цябе зараз больш цікавіць набор тэксту на клавіятуры, чым напісанне музыкі.

Кніжная трылогія "Кінематаграфічныя кашмары" - гэта праект, над якім я працую ўжо некалькі гадоў. Першае выданне будзе выпушчана праз некалькі месяцаў, а замовіць яго можна будзе ТОЛЬКІ праз нашу інтэрнэт-краму SHINING LEGIONS. Для тых, хто не ў тэме: гэта даследаванне, у якім я спрабую выявіць як мага больш схаванай цемры ў сучасных фільмах жахаў, зазіраючы ў месцы, у якія не адважваюцца ступіць іншыя, каб у канчатковым выніку дапамагчы знайсці тым, хто шукае. Акрамя таго, выпускаю пятае выданне кнігі "Калі прозак больш не дапамагае", якая ўтрымлівае пераклады ўсіх маіх тэкстаў песень, але на гэты раз у яе таксама ўключаны каля 100 дадатковых старонак гісторый пра стварэнне кожнага альбома, прычым некаторыя па-сапраўднаму жахлівыя, можаце не сумнявацца. Гэй, а яшчэ я выпускаю гэты фаліянт у скураной вокладцы, кожная копія якога падпісана і пранумаравана маёй уласнай крывёй. Зноў-такі ён даступны толькі праз інтэрнэт-краму. Так што падтрымайце нашы намаганні і замоўце прама сёння!
 
 
Якія мэты пераследваў, калі пачаў пісаць кнігі?

Асноўная прычына, па якой апублікаваў "Калі прозак больш не дапамагае", заключалася ў тым, што пісаў большую частку сваіх тэкстаў на шведскай і адчуваў неабходнасць даць слухачу рэальнае разуменне сутнасці маіх работ, замест таго, каб вы шукалі ўсе гэтыя паршывыя пераклады фанатаў з інтэрнэту. Прычына стварэння "Кінематаграфічных кашмараў" - дапамагчы і накіраваць людзей, якія шукаюць яшчэ больш цёмныя бакі ў сучасным хорары. Выношваў гэтую ідэю на працягу многіх гадоў і адчуваў неабходнасць падзяліцца гэтымі ведамі з тымі, хто не ў курсе. Кожны том ахоплівае адно дзесяцігоддзе, а першы том, які выходзіць зараз, цалкам прысвечаны 2019-2010 гг. Іншымі словамі, далей буду капаць у зваротным кірунку.
 
 
Дзякуючы намаганням беларускіх перакладчыкаў і сяброўскiх выдавецтваў у былым СССР выдадзены шматтомны зборнік па блэк-метале і некаторыя іншыя біяграфічныя кнігі. Ці былі прапановы па публікацыі тут тваіх кніжных опусаў на славянскіх мовах?

Са мной звязалася адна кампанія, але гэта ні да чаго не прывяло. "Калі прозак больш не дапамагае" быў выпушчаны на англійскай, французскай, нямецкай і турэцкай. Так, я б хацеў, каб нашы Легіёны на ўсходзе таксама атрымалі сваю ўласную версію. Таму, калі камусьці гэта цікава, проста звяжыцеся з SHINING LEGIONS.

Здаволены апошнім турам Return of the Enemy? Атрыманыя ад канцэртаў і продажу мерча грошы дазволілі некаторы час існаваць і не працаваць?

Адназначна не. Мы страцілі настолькі шмат грошай, што гэта было проста вар'яцтва, да таго ж агенцтва нам не заплаціла. Былы гітарыст, які таксама працаваў у агенцтве, вырашыў пакінуць гурт за два тыдні да тура, спадзеючыся, што мы ўсё адменім, а вырашыць гэтую праблему было няпроста. Затым у нас хапіла прыстойнасці заплаціць славенскай групе, у якую мы паверылі, каб яны далучыліся да нас у якасці туравага сапорта, але ў рэшце рэшт мы выглядалі ідыётамі, якія ўклалі так шмат усяго ў поўную сілу. Уся гэтая гісторыя - адна суцэльная блытаніна, яна будзе апублікаваная цалкам, калі юрыдычныя пытанні будуць вырашаныя.

Колькі ўдзельнікаў SHINING гібеюць штодня з 9 да 5 на абывацельскай працы?

У мяне няма кантактаў ні з адным з удзельнікаў, акрамя Маркуса Родля. А ён, як і я, працуе кругласутачна, займаючыся рэчамі, на якія, здаецца, ніхто іншы наогул не здольны.


Не кожная метал-група можа прэтэндаваць на тое, што яе матэрыял сапраўды з'яўляецца музыкай, але з SHINING вы дакладна змаглі гэтага дамагчыся. Калі ўжо працуеце над новымі трэкамі, то якімі яны будуць? Ёсць планы па павелічэнні аб'ёмаў партый з чыстым вакалам, акустыкай, эмбіентам ці нечым такім?

Ёсць план САПРАЎДНАГА вяртання ворага, але не буду ўдавацца ў дэталі ці нават намякаць, да чаго ўсё ідзе. Маё рашэнне адназначна знервуе многіх нашых фанатаў, але зноў жа, я заўсёды так кажу. Проста пачакайце і самі ўсё ўбачыце..

З таго часу, як SHINING пачаў працаваць з Эндзі Ля Рокам (KING DIAMOND), група глыбока пагрузілася ў гэты эпічны шведскі меладызм, які, на мой погляд, ставіць вашы пазнейшыя пласцінкі побач з некаторымі спелымі працамі TIAMAT сярэдзіны 90-х (нягледзячы на тое, што вы працуеце зусім у іншым стылі). Уражвае. Вы балансуеце на самым краі, але не сыходзіце ў сапраўдную папсу. Наколькі моцна Эндзі кантралюе ідэі - ты асабіста прыслухоўваешся да яго ў студыі?

Дзякуй. Эндзі не кантралюе музыку, якую я пішу, і, шчыра кажучы, ён мне не патрэбны для гэтага. Проста ён лепшы прадзюсар, з якім я калі-небудзь працаваў, за гэтыя гады ў нас склалася блізкае сяброўства, так што праца з некім яшчэ не ў маіх інтарэсах. Я прыслухоўваюся да яго парадаў, бо відавочна, што менавіта для гэтага і неабходны прадзюсар. Але не, паколькі я ўсё пішу сам, маё эга, верагодна, ніколі не дапусціла бы якога-небудзь большага ўнёску накшталт таго, пра што ты гаворыш.

 
Распавядзеш пра твой анансаваны раней сумесны праект з Эндзі?
 
На жаль, не магу раскрываць нічога больш за тое, што ўжо вядома. Наша група называецца BLUE DETECTIVE. Рана ці позна выйдзе наш альбом.

Калі ўлічваць твой удзел у пабочных праектах, прыметна, што ты даволі кампанейскі чалавек, Ніклас. Якія калабарацыі з іншымі бандамі ўспамінаеш сёння з асаблівым натхненнем?

Зараз я не асабліва зацікаўлены ў гасцявых вакалах. Ну, толькі калі сапраўды адчуваю, што гатовы падпісацца за гурт, з якiм супрацоўнічаю. Мае самыя цёплыя ўспаміны, відавочна, звязаныя са сьпевамі для BETHLEHEM, MONUMENTUM і MANES, паколькі гэтыя тры групы былі ў значнай ступені маімі галоўнымі кумірамі, калі я быў падлеткам. Але, зноў жа, у мяне засталіся цёплыя ўспаміны пра многіх артыстаў, з якімі я супрацоўнічаў.

Пара дурных і бескарысных пытанняў пра тату... Першае з іх... У цябе шмат татуіровак. Мяркую, гэта можа паўплываць на магчымасць атрымання добрай працы, калі ты вырашыш завязаць з SHINING. Ніколі не думаў пра гэта?

Не.

Ведаеш, быў выпадак, калі я трапіў на канцэрт MINISTRY і заўважыў новыя тату на твары Эла Ёргенсана... Гэта было ў Чэхіі на летнім фестывалі каля дзесяці гадоў таму... Так што маё другое тупое пытанне пра тату гучыць так: цi збіраешся ты забіваць твар, калі больш не застанецца іншых свабодных месцаў?

Ніколі не планую такія рэчы. Калі я раблю татуіроўку, заўсёды ёсць прычына, а рашэнне пра тое, дзе яе размясціць, на самай справе залежыць ад абставін.

Якую музыку слухаеш зараз?

Як ты, магчыма, ужо ведаеш, нядаўна я заснаваў лэйбл The Sinister Initiative для прамоцыі SHINING, DEINONYCHUS і HØSTSOL. І паколькі зараз я працую над перавыданнем усяго бэк-каталога з 10 запісаў DEINONYCHUS, гэта больш-менш тое, што я слухаю. І з кожным новым праслухоўваннем я ўсё больш задаволены выбарам, які зрабіў, калі падпісаў іх.

Не так даўно ў фэнзiне выходзіла інтэрв'ю з Карлам-Міхаэлем з AURA NOIR, лідэрам VED BUENS ENDE. Здаецца, кацiруешь гэтую банду. Што думаеш пра іх вяртанне?

Так, я люблю іх. Напэўна, ты маеш на ўвазе маю працу з нарвежцамi DEN SAAKALDTE, імя якiх фактычна заснавана на назве песні з дэбютнага альбома VED BUENS ENDE. Нават і не ведаў, што VBE вярнуліся, гэта добрая навіна. Быў на іх рэпетыцыі гадоў 15 таму, калі яны працавалі над другім альбомам. У тыя дні я жыў у Вiкотнiка, таму аднойчы і трапіў да групы на кропку. Безумоўна, быў здзіўлены тым, што пачуў там. Усе яны цудоўныя музыканты.

Чума, як высветлілася, пазбаўляе пафасу і збліжае людзей дзякуючы вельмі асабістым выступленням... Той жа Карл-Міхаэль з VED BUENS ENDE казаў, што рана ці позна можа арганізаваць анлайн-шоў... Ёсць нейкія ідэі, напрыклад, наконт акустычнага канцэрта?

Акустычнае шоў… Думаю, пра жывы выступ SHINING не можа быць гаворкі прынамсі год ці два, бо цяпер я працую над чымсьці іншым, што мае большы прыярытэт для мяне, і што павінна з'яўляцца зараз маёй асноўнай мэтай.

Ці знаёмы ты з дыскаграфіяй Ніка Кэйва?

Мне падабаецца Нік Кэйв, бачыў яго ўжывую з дзясятак разоў.

Як табе яго новыя альбомы?

Я схільны кожны дзень змяняць свае меркаванні пра музыку, таму лепш пакінем усё як ёсць, бо да канца года ў мяне, хутчэй за ўсё, складзецца іншая думка.

Няма ідэі выпусціць уласны дарк-фолк альбом на шведскай?

Не.

Як справы з фільмам "Праклён Вальбурга" (2019), у якім ты зняўся? Табе прапаноўвалі новыя ролі пасля яго?

Я проста дапамог сябру, які папрасіў мяне гэта зрабіць. Я не акцёр і адчуваў сябе даволі няўтульна на здымачнай пляцоўцы з-за таго, што тры розных рэжысёры размаўлялі на трох розных мовах. Потым наогул прыхварэў падчас постпрадакшна, а яны палічылі гэта здрадай, раз я не мог працаваць. Так, мне на самай справе ўжо прапанавалі некалькі нядрэнных роляў, але паглядзім.  

Дарэчы, ты дастаткова характэрна сыграў самога сябе ў гэтай стужцы, але славенскі фільм апынуўся далёка не шэдэўрам. Шчыра кажучы, перастаў глядзець адразу пасля таго, як цябе там закалолі дзідаю. Мне падалося, што некаторыя актрысы былі рэальнымі прастытуткамі, гэта так?

Не буду нічога каментаваць з нагоды фільма.

Шмат шампанскага, какаіну, чырвонай ікры ўжыў пазней на кінафестывалях як кіназорка?

Неа, не быў ні на якіх фестывалях. І не планую.

Што скажаш пра дакументальны фільм "Cold Void" (2017), які Клаўдыё Марына зняў пра цябе?

Клаўдыё Марына - незвычайны рэжысёр, я вельмі паважаю яго. Было вельмі дзіўнае пачуццё ўнутры, калі даводзілася выстаўляць маё мастацтва і ўсе гэтыя глыбока асабістыя моманты напаказ. Але я сапраўды лічу, што гэта было неабходна. Маю на ўвазе, што людзі лічаць, знаходзячыся ў сябе дома ў цяпле і бяспецы, што разумеюць рэчы, якія я раблю... Нічога падобнага. Каб зрабіць яшчэ адзін крок, каб паглыбіцца ў гэты вакуум у рэальнасці, большасці трэба прайсці даволі доўгі шлях... Ведаеш, я спадзяюся, што гэты дакументал натхніць некаторых пайсці па падобным шляху пасля таго, як яны атрымаюць інструкцыі адносна таго, якія крокі неабходна рабіць.

Як ставішся да таго, што некаторым прадстаўнікам мужчынскага полу нечакана давялося сузіраць там твой хрэн? Ці гэтая гісторыя была разлічана на непазбежны поспех у дам?

Якога хера мяне павінна гэта хваляваць? Тым не менш, азіраючыся назад, разумею, для чаго Клаўдыё вырашыў выкарыстоўваць гэта ў канчатковай версіі, і думаю, што гэта выдатна падыходзіць для фільма, бо пэўным чынам дае візуалізацыю таго, наколькі асабістай на самай справе з'яўляецца інфармацыя, якой я дзялюся з усімі вамі.

Скандынавія сёння з'яўляецца педэрастычным рэгіёнам? Гомаэратычны культ (які, вядома ж, даўным-даўно выкарыстоўваецца рок- і поп-індустрыяй у больш рэтушаванай форме) стаў нормай для вас?

Праўду кажучы, не маю аніякага ўяўлення, бо гэткая банальная інфармацыя ніколі не цікавіла мяне.

Добра, раз ужо абмяркоўваем кіно, можа быць назавеш дзясятак фільмаў, рэжысёраў і акцёраў, якія цябе да гэтага часу не расчароўваюць?

Замоў маю кнігу. Тэма занадта шырокая, каб абмяркоўваць яе тут і цяпер.

У Швецыі, як і ў Беларусі, улады з самага пачатку ігнаравалі каранцінныя меры. Сродкі масавай дэзінфармацыі распаўсюджваюць жахлівыя гісторыі пра масавую эпідэмію і тое, што людзі на вуліцах могуць быць патэнцыяльна небяспечнымі адзiн для аднаго. Гэта неяк пашырыла тваю канцэпцыю дэпрэсіі і самаізаляцыі?

Зараз я жыву ў Фінляндыі. Думаю, што часта перабольшаныя і ўсё большыя абмежаванні з-за пандэміі тут прыкладна такія ж, як і ў Швецыі. Маё меркаванне? Шчыра кажучы, мяне гэта асабліва не хвалюе. Я працую над новым альбомам, чым заўсёды займаюся ў адзіноце. Пішу кнігі. Таму я не занадта залежны ад іншых, калі неабходна дабрацца туды, куды мне трэба, і зрабіць тое, што неабходна. З іншага боку, гастролі, якія з'яўляюцца асноўнай крыніцай прыбытку, замарожаныя. Ну, шчыра кажучы, гэта нават нядрэнна - зрабіць крок назад, пераацаніць сітуацыю.

У якім горадзе ты залёг на дно ў Фінляндыі?

Хельсінкі.

Чым займаешся на працягу свайго звычайнага тыдня?

Працую над трылогіяй кніг пра сучасны хорар, займаюся паўсядзённымі справамі лэйбла і менеджментам. Не люблю праводзіць занадта шмат часу ў кампаніях, так што ў асноўным застаюся ў адзіноце.

Ці ёсць там з кім перакуліць чарку?

Так, у мяне тут даўнейшыя сябры з THY SERPENT, BEHERIT і IMPALED NAZARENE, з якімі мы час ад часу сустракаемся. Аднак цяпер я ўжо не п'ю так шмат, як раней.

Больш не нажыраецеся ў дупель з Маньякам (экс-MAYHEM, SKITLIV)?

Маньякам? На жаль, не - мы не сустракаліся з ім прыкладна пяць гадоў пасля таго, як я зваліў у былую Югаславію і больш-менш разарваў кантакты з усім і ўся, каб засяродзіцца на аднаўленні сябе.

Улічваючы даволі працяглыя эксперыменты над свядомасцю, мяркую, ты гранічна рассунуў псіхічны дыяпазон і нядрэнна пазаймаўся самарэфлексіяй. Навучыўся ўтрымліваць псіхіку ў станах пашыранай свядомасці на некаторым неабходным табе ўзроўні, дастатковым для таго, каб упісваць свае жыццёвыя цыклы ў парадак рэчаў псіхасацыяльнай матрыцы, у якой даводзіцца знаходзіцца?

Калі неабходныя засяроджанасць і цяжкая праца, мне заўсёды ўдаецца перамагаць пэўных дэманаў і, такім чынам, я магу рабіць усё, што неабходна для справы, але паміж гэтымі момантамі прывіды мінулага маюць тэндэнцыю жартаваць з маім розумам. З іншага боку, без іх не было б SHINING. Ты ведаеш, я заўсёды быў упэўнены ў сваіх мэтах, таму ў рэшце рэшт мне ўдалося дасягнуць кропкі, у якой я магу кантраляваць усё, што можа забіць мой дух, калі мне гэта трэба. Калі б гэта было не так - цалкам упэўнены, што ўжо даўным-даўно б вечкам труны накрыўся.

Усё яшчэ тырчыш?

Не так часта, як раней, але так, час ад часу нарката гэта файна.


Што з рэчываў найбольш моцна ўразіла цябе?

МДПВ вызначальна быў маім фаварытам. Тым не менш у нашы дні яго не так проста раздабыць. Ды і, шчыра кажучы, рэдка бывае час "патусіць" ці "павесяліцца".

Дзякую за час, Ніклас. Калі хочаш, можаш сказаць апошнія словы для сваіх прыхільнікаў у Беларусі, Украіне і іншых краінах былога СССР. І на тым мы ставім з табой кропку.

Праўду кажучы, пасля ўсіх гэтых гадоў вымушаны прызнаць, што гастролі ў вашай частцы свету былі самымі ўражальнымі для мяне на асабістым узроўні. Спадзяюся, рана ці позна мы вернемся. А пакуль рабіце перадзаказ на новую кнігу, якую я распаўсюджваю праз SHINING LEGIONS. Абавязкова зазірніце на старонку майго лэйбла The Sinister Initiative. Гэта новы прыстанак для SHINING, DEINONYCHUS і маёй новай групы HØSTSOL.

Хтонiк`zine, Беларусь

93