пятница, 27 сентября 2019 г.

Марыюс Вольд з MORTEM: «Рэчы хутка мяняюцца, калі праскоквае іскра»

Прывітанне з «апошняй дыктатуры Еўропы», Марыюс! Цi чуў ты што-небудзь пра Беларусь?

Я гадаваўся ў Заходняй Еўропе ў 70-я і 80-я гады, з вялікай колькасцю ўплыву амерыканскай культуры, таму ўсё з СССР для мяне было невядомым і замежным. Мы пастаянна чулі пра «вялікага мядзведзя з усходу, які ідзе да нас», ха-ха… Усё гэта кардынальна змянілася ў 90-я гады, калі ўвесь СССР разваліўся. Калі гаворка ідзе пра Беларусь, яна застаецца крыху закрытай для астатняга свету з-за палітыкі. Так што не, я не так шмат ведаю пра вашу краіну, прабач.

Ведаю, што вікінгі плавалі па небяспечных рэках Дняпро і Волга (Эстэрдэль) ад Балтыйскага мора ажно да Каспійскага ды Канстанцінопаля / Стамбула (ён жа Міклагард). Яны стварылі некалькі паселішчаў уздоўж гэтых рэк. Ажаніліся з мясцовымі жыхарамі, заснавалі сем’і.

Таксама адносна гэтых тэрыторый было дакументальна зафіксавана, што вікінгi мелi татуіроўкi. Здаецца, дыпламат з Багдада задакументаваў, што мясцовыя людзі, якiя называліся Русамi (вікінгі былі сярод іх), мелi зялёныя рукі з-за сімвалаў і ўзораў. Гэта было каля 900 г. нашай эры. Уздоўж гэтых рэк.

А ты даволі цікавы апавядальнік. Афіцыйная версія таго, як гэта выкладаецца ў Нарвегіі на ўроках гісторыі, так?

Не думаю, што гэта тая гісторыя, якую мы вывучаем у школе. Я нагуглiў гэта некалькі гадоў таму, калі шукаў некаторую інфармацыю пра татуіроўкі.

Мяне цяжка здзівіць, але спачатку гэта былі MYSTICUM... Затым VED BUENS ENDE, якiя ў гэтым годзе выйшлi са спячкі пасля амаль 25 гадоў. Зараз яны трыумфальна выступаюць на абраных пляцоўках. Але ж у выпадку з MORTEM паўза памiж дэма i дэбютным альбомам склала 30 гадоў. Гэта неверагодна і цягне на рэкорд! Як і ва ўзгаданых бандах, у вас ёсць увесь арыгiнальны касцяк. Як гэта стала магчымым і чаму вы вярнуліся з MORTEM зараз?

Усё пачалося каля 3 гадоў таму, калi я выпадкова сустрэў Сверда, якога не бачыў 15 гадоў. Ён распавёў мне пра павелічэнне запатрабаванасці на стаф MORTEM... Гэта было зусім нечакана і дзіўна для мяне. Мінуў год з моманту, як мы нарэшце зноў сустрэліся. За гэты час мяне наведаў адзін вядомы метал-калекцыянер, рэальны маньяк, які таксама распавёў мне пра попыт на MORTEM.

Сустрэўшыся, мы са Свердам доўга размаўлялі пра ўз’яднанне MORTEM. Напачатку мы абмяркоўвалі толькі перазапіс дэма Slow Death плюс 2-3 старых песень, якiя ніколі не выходзілі. Але ж рэчы хутка мяняюцца, калі праскоквае іскра. У выніку атрымаўся цалкам новы альбом з 8 песень.

Як гэта для цябе, быць запатрабаваным сёння? Пакуль ты не браў непасрэдны ўдзел у музычнай актыўнасці, індустрыя моцна змянілася.

Прыемна зноў займацца музыкай. Так, усё моцна змянілася, але насамрэч я адчуваю, што цяпер стала нават прасцей.

Нядаўна MORTEM адыграў першы канцэрт. Калі правільна разумею, наогул твой першы канцэрт у жыцці. Якія ўражанні ад жывога выступу?

Гэта сапраўды так. У MORTEM ніколі не было канцэртаў раней. Мы атрымлiвалі прапанову выступіць у 1989-м, але гэтага не здарылася.

Але насамрэч я аднойчы выступаў з канцэртам у Stjørdal (Нарвегія) з THORNS. Гэта было ў 1990 ці 1991 годзе, з арыгінальнымі ўдзельнікамі. То бок са мной, Снорэ, Бардам Фаустам. За выключэннем Харальда, які вучыўся ў ЗША на той момант. Гэта быў адзіны канцэрт THORNS у гісторыі. І ў той час у банды было іншае імя, мы зваліся STIGMA DIABOLICUM. THORNS быў другой пасля MAYHEM групай з Нарвегіі, што грыміравалася пад трупы.

Цяжка параўнаць гэтыя два выступы. Канцэрт THORNS быў невялічкім, без якога б там ні было націску на нас. У той час як шоў MORTEM было арганізавана маштабна, у яго было ўцягнута даволі шмат людзей.

Аднак, з прычыны таго, што астатняя частка групы з’яўляецца дасведчанымі музыкантамі з вялікім багажом канцэртаў за плячамі, я адчуваў сябе даволі бяспечна, выходзячы на сцэну. Магу з упэўненасцю сказаць, што гэта быў добры досвед і ён натхніў мяне на новыя шоў.

Першы канцэрт MORTEM адбыўся ў незвычайным месцы. Мяркую, што вам спадабалася шоў і гурт будзе працягваць гастролі. Магія старых імёнаў заўсёды працуе, таму цяпер ты можаш падарожнічаць, адпраўляючыся ў турнэ. Ці плануеце вы выступаць у якiм-небудзь iншым незвычайным месцы... Напрыклад, у Беларусі?

Ніколі не думаў, што нашым першым месцам будзе Трансільванія (Румынія), але гэта было выдатнае месца для пачатку. Так, мы хацелі б паехаць у тур, і я буду ўсяляк вітаць Беларусь як адну з краін, якую трэба наведаць. Але ж гастрольны графiк да гэтага часу не ўстаноўлены.

Пасля прэс-рэліза Peaceville Records было цалкам зразумела, што «старажытны нарвежскі культ» выпусціць свой дэбютны альбом у 2019 годзе. Як ты асабіста ўспрымаеш і адчуваеш, ці атрымалася вам укласці той асаблівы вiд прымітыўнага Зла ў альбом Ravnsvart, якога Еўронiмус дамагаўся ад MORTEM? У рэшце рэшт, ён прадзюсіраваў ваш дэма-запіс Slow Death у 1989 годзе. Маючы на ўвазе непаўторную атмасферу скандынаўскага экстрэмальнага падпольнага руху канца 80-х – пачатку 90-х і ўсе тыя незабыўныя падзеi ў Нарвегіі, а таксама бескампрамісную канцэпцыю ад самога Еўра, плюс такi «даўгагучны» камбэк MORTEM, я ўсё яшчэ лiчу гэтае пытанне актуальным.

Правільна, Еўронiмус быў нашым прадусарам, але ў той жа час мы – тыя хлопцы, якія стваралі і выконвалi Slow Death. Я не веру, што ў Еўронiмуса было нейкае спецыфічнае ўяўленне пра тое, як MORTEM павінен гучаць. Фактычна ён заклікаў гурт быць арыгінальным і знаходзіць уласнае гучанне.

Што тычыцца новага гуку MORTEM, я лічу, што ў канчатковым выніку MORTEM знайшоў бы той самы шлях. Можна сказаць, MORTEM стаў ARCTURUS-ам. Такім чынам, натуральна, што на новы гук MORTEM паўплываў стары гук ARCTURUS. Ну таксама яшчэ і таму, што Сверд стварае музыку для абодвух гуртоў.


Давай удакладнім гістарычны момант, які важны для калекцыянераў і маньякаў адносна вінілавай версіі Slow Death, што выйшла ў 1990 годзе: ці сапраўды гэта быў першы нарвежскі сямiцалёвы death metal рэлiз?

ТАК! Дэма Slow Death выйшла ў 1989-м і было прададзена ў колькасці каля 350 асобнікаў.

Калі яно было выдадзена на Putrifaction Records у 1990-м, мы былі першай нарвежскай death metal  групай, якая атрымала кантракт з замежнай кампаніяй. І першым нарвежскім death metal гуртом, які выпусціў 7". Мы таксама былі першым нарвежскім гуртом, распаўсюджаным па ўсім свеце  гуказапісваючай кампаніяй. Мы, вядома, вельмі ганарыліся гэтым. Тым не менш, я не думаю, што людзі ўсведамлялі гэта ў той час.

Флаер і вокладку для касетнай версіі Slow Death намаляваў Дэд. Стылістыка дызайну для Ravnsvart таксама выйшла ў надзвычай замагільным стылі. Раскажы пра тое, хто прапаноўваў ідэі для малявання тады і зараз. Хто сёння аўтар вокладкі альбома? Наколькі важна для вас захаваць агульную «некра»-эстэтыку для новага рэлiза?

Калі правільна памятаю, менавіта Еўронiмус сказаў мне, што Дэд добра малюе. У адзін з маіх візітаў да MAYHEM я спытаў Дэда, ці можа ён зрабіць вокладку для нашага новага дэма. Я думаю, што я згадваў пра нейкiя могілкі і трыбушыльнікі, не памятаю дакладна, што я сказаў яму. Але ж ён атрымаў «карт-бланш». Дэд згадзiўся. Прыкладна праз 2 гадзіны ў яго быў арыгінальны малюнак. Ён намаляваў 1 у 1 у тым памеры, які выкарыстоўваўся ў якасці ўкладкі для касеты. У той час у нас не было лагатыпа MORTEM, таму мы думалі выкарыстоўваць проста «стараанглійскія» літары для лога. Аднак, калі я атрымаў малюнак ад Дэда, ён ужо намаляваў там нашае імя. Але пры гэтым пакінуў адкрытае месца для назвы ўнізе.

Што тычыцца новай вокладкі, то яна распрацаваная і намаляваная Хэйлі Ёнсэн, жонкай Сверда. Так, я лічу, што важна захоўваць кроўную сувязь паміж старым і новым... Гэта інтэрпрэтацыя музыкі і тэкстаў альбома Ravnsvart ад Хэйлі i Сверда. Я лiчу, што яна правяла пекельна выдатную працу, якая адлюстроўвае Ravnsvart найлепшым чынам.

Распавядзi нашым чытачам пра новыя песні. Мяркуючы па прома-копіі Ravnsvart, якую ты прыслаў для Хтонiк`zine, магу сказаць, што гэта даволі разнастайны твор.

Магу даць кароткі выклад розных песень: У «Ravnsvart» гаворка ідзе пра цёмны бок прыроды. Якая дае жыццё і якая адбірае яго. «Sjelestjeler» – гэта старая нарвежская гісторыя пра чалавека, які пачаў здзяйсняць забойствы. «Blood Horizon» пра істэблішмент, людзей сярэдняга ўзросту, якія эксплуатуюць сваё насельніцтва і краіны дзеля забавы вайны. «Mørkets Monolitter» –  iнтэрпрэтацыя пошуку ночы. Амаль калыханка. «Truly Damned» – усведамленне таго, што ты настолькі пракляты, што нават не трапіш у Пекла. «Demon Shadow» пра змаганне за штодзённае псіхічнае выжыванне і ўпадзенне ў стан на мяжы вар’яцтва. «Port Darkness»: свет асуджаны. Адзінае рашэнне – знайсці новы шлях. «The Core»: абуджэнне аднойчы ў новай суровай рэальнасці. Дзе ЁН уступіў у свае ўладанні і ачысціў свет ад ванітоўнага статка.

Ты скарыстаў нарвежскую мову ў альбоме, як у старыя добрыя часы. Файна. Люблю аўтэнтычнасць. Фэнзін зараз выходзіць на беларускай мове. Нягледзячы на тое, што прэзідэнт, які кіруе тут, увёў двухмоўе. Фактычна большасць людзей ужо даўно размаўляе ў Беларусі па-руску. Тое ж самае тычыцца буйных дзяржаўных газет і сродкаў масавай інфармацыі.

Ну, гэта цалкам натуральна для мяне. І, насамрэч, мне больш падабаецца пісаць на нарвежскай.

Неверагодна, але факт. У дадатак да стандартнага камплекта мерча метал банды, MORTEM прадаваў за 250 еўра вырабленыя ўручную копіі булавы Графа Грышнака. Зараз усе яны распрададзеныя. Раскажы нам пра гэты прадмет падрабязней – пра гісторыю стварэння арыгінала, гэтыя новыя рэплікі, іх матэрыялы і пра майстра, які зрабіў сучасныя версіі.

Не зусім так. MORTEM ўжо распаўся, калі мы са Свердам зрабілі першыя 10 булаў. Адной з іх была тая, якую выкарыстаў Граф падчас сваёй знакамітай фотасесіі. Думаю, мы са Свердам зрабілі 15-20 булаў з 1991 па 1993 гады. Яны былі прададзеныя ў краме Helvete, а таксама некаторыя ў прыватным парадку. Першыя 5-10 былі зробленыя з востра адточанымі сталёвымі шыпамі. Пазней яны былі замененыя на свінцовыя шыпы.

Было некалькі прычын для з’яўлення гэтых булаў. Спачатку гэта было захапленнем вырабам сярэднявечнай зброі. Гэта не дакладная копія булавы, а наш уласны дызайн, натхнёны арыгіналамі. Еўронiмус меў патрэбу ў іх, бо ён хацеў прадаваць змрочныя рэчы ў Helvete. Нам падабалася іх рабіць, ну а таксама мы зарабілі трохi грошай. У той час мы яшчэ рабілі кальчугі. Граф таксама выкарыстаў адну з іх на гэтых фотаздымках, самую першую, якую мы вырабілі. Ён зажадаў яе яшчэ да таго, як праца была цалкам завершаная.

Таксама я рабіў ўпрыгожанні – збольшага гэта былі перавернутыя свінцовыя крыжы. Я нават вырабляў упрыгожанні з чалавечых костак і валасоў, нажы, мячы, а таксама часам шыў вопратку. Што тычыцца новых версій булаў, іх зрабіў Сверд. У асноўным яны такія ж, як арыгіналы. Але шыпы зробленыя з алюмінію. Новыя булавы пранумараваныя пад іх скураным покрывам.

Падобна на тое, што яны не толькі аўтэнтычныя, але і больш эфектыўныя, чым бейсбольная біта, калі справа дойдзе да выбівання мазгоў?

Не ведаю, ці ўжываліся нашы булавы супраць людзей, але ў Сярэднявеччы падобныя рэчы выкарыстоўваліся супраць цалкам экіпіраванага праціўніка. Шыпы не толькі раздрабнялi косткі, але і пратыкалі браню. Такім чынам, даспехі заставаліся на чалавеку, але ў той жа час ён атрымліваў адкрытыя раны, якія кроваточылі да ягонай смерці. Нашыя булавы ня былі створаныя для таго, каб удзельнічаць у рэальнай бітве.

У якія краіны вы адпраўляеце гэтыя небяспечныя калекцыйныя штучкi? Ці прымае паштовае аддзяленне падобныя адпраўленні?

Булаву можна замовіць у Ad Astra Designs, яны прадаюцца па ўсім свеце. Але ж некалькі разоў мытня іх не прапускала.

Колькі важыць такая булава?

Ад 2 да 5 кілаграмаў.

Яшчэ адно пытанне, звязанае са старымі часамі. У 1995 годзе ў спісе гуртоў, якія прадставілі свае песні для складанкі Nordic Metal, я не знайшоў імя MORTEM. Чаму вырашылі не запісваць трэк для гэтага прысвячэння Еўронiмусу?

Прычына ў тым, што ў 1995 годзе MORTEM ужо не існаваў. Такім чынам, заменай для MORTEM стаў ARCTURUS.

Новы матэрыял MORTEM пераклікаецца з раннімі запісамі ARCTURUS. Таксама варта згадаць, што вокладка ARCTURUS для дэбютнага My Angel  7", дзе ты быў вакалiстам, зробленая Снорэ з THORNS (ex-STIGMA DIABOLICUM). Наколькі адрозніваецца твая прысутнасць у MORTEM сёння і ўдзел у гэтых уплывовых гуртах у тыя смутныя часы?

Ну, па-першае, хачу сказаць, што MORTEM, напэўна, гучаў бы як ARCTURUS, калі б мы развіваліся далей. Некаторыя з апошніх старых песень, над якімі я працаваў з MORTEM, моцна адрозніваліся ад дэма Slow Death у бок блэк-металу, а змест тэкстаў развіваўся ў бок сатанінскай рыторыкі. Музыка была больш тэхнічнай.

Я пакінуў MORTEM за-за STIGMA DIABOLICUM. На самай справе, Снорэ быў першым фанатам, які напісаў гурту MORTEM. Мы з Снорэ з самага пачатку сталі добрымі сябрамі. STIGMA DIABOLICUM выпусціў дэма ў 90-91 гадах, з вокладкай, якую намаляваў сам Снорэ. У арыгінале гэта была выява аднаго мясцовага палітыка, але Снорэ палічыў, што яму трохі не хапае «выразнасці», ха-ха... Ніколі не думаў, што дэма разыдзецца такім вялікім тыражом, таму я спытаў Снорэ, ці магу я выкарыстаць тое ж афармленне і для нашай арктурусаўскай сямiцалёўкі My Angel. Я быў вельмі здзіўлены, калі даведаўся, што дэма-версія STIGMA DIABOLICUM была прададзеная ў колькасці 350 экземпляраў. 

Змена назвы групы з STIGMA DIABOLICUM на THORNS была ідэяй самога Снорэ. Асабіста мне не падабалася імя THORNS, бо я адчуваў, што гэта гучыць як назва глэм-рок гурта, хе-хе... Але босам быў ён.

Калі казаць пра гурты, на якія я меў найбольшы ўплыў, то я б назваў MORTEM і ARCTURUS, у якіх я адказваў за бас і вакал. Слухай, на самай справе менавіта ў мяне ўзнікла ідэя запісаць першы трэк ARCTURUS «My Angel». Тэксты для MORTEM мы з самага пачатку пісалі разам са Свердам. Галоўным музычным кампазітарам для MORTEM і ARCTURUS быў Сверд.

Для новага альбома MORTEM Ravnsvart музыку склаў Сверд, а я напісаў тэксты, за выключэннем двух трэкаў: «Truly Damned» напісала Хэйлі Ёнсэн, а «Port Darkness» прыдумаў Тор Ставенэс, наш басіст.

Ты кажаш пра «смутныя часы»... Ну, я мяркую, што ты маеш на ўвазе 1990-1993 гады, у асноўным пачынаючы з самагубства Дэда і заканчваючы зняволеннем Графа Грышнака. У той перыяд я прымаў удзел у ARCTURUS і THORNS.

Якое тваё сумленнае меркаванне наконт паўнафарматнага альбома THORNS, які Сатыр выдаў на сваiм Moonfog Prod.?

Я проста атрымаў сваю копію ад Снорэ. Але ж, выбачай, ў мяне не было магчымасці па-сапраўднаму добра паслухаць яе.

Ці запрашалі цябе далучыцца да праекта перад тым, як THORNS пачалі запісваць гэтую працу з Алдранам і Сатырам на вакалах?

Я страціў кантакт са Снорэ на многія гады пасля смерці Еўронiмуса, паколькі ён матаў тэрмін у турме за саўдзел у забойстве. Пасля гэтага прайшло яшчэ больш гадоў, пакуль мы не сустрэліся зноў. Да таго часу альбом THORNS ужо быў запісаны. Калі я правільна зразумеў, Сатыр заплаціў за некаторыя інструменты і студыйныя сесіі, паколькі ён хацеў запісаць вакал на некаторых трэках. Так што не, мяне не запрасілі.

Здаецца, што яго грошы былі выдаткаваныя нездарма – гэта адзін з самых магутных альбомаў з удзелам Сатыра. Шчыра кажучы, рэліз выйшаў сапраўды моцным.

Добра.

Раскажы, як ты сёння жывеш, якiя кнiгi чытаеш? Слухаеш што-небудзь з сучаснай музыкі?

Ну, маё прыватнае жыццё – гэта МАЁ жыццё.

Ладна, але ж я павінен буду задаць табе пытанне пра фільм «Уладары Хаосу», паколькі ты быў непасрэдным сведкам тых падзей і завісаў у Helveto. Наколькі моцна скажоная гэтая гісторыя?

Мне сапраўды спадабаўся фільм. У ім шмат добрых фактаў і правільнага рэквізіту. Асноўная гісторыя таксама прысутнічае, але яна даволі заблытаная. Храналагічны парадак падзей быў праёбаны, але гэта было даволi чакана, бо справа тычыцца кінавытворчасці.

Дзякую за гэта цікавае інтэрв’ю, Марыюс! Віншую з выхадам першага з 1989 года альбома MORTEM! Цi хочаш напрыканцы што-небудзь сказаць беларускім чытачам і фэнам з тэрыторыі былога СССР?

Cпадзяюся, што з’явіцца магчымасць выступіць у вашай частцы свету ў бліжэйшы час.

STAY TRUE

Хтонiк`zine, Беларусь

https://www.facebook.com/htonik.belarusian
https://vk.com/club58178865

93

суббота, 3 августа 2019 г.

Казуюкі Кiшыно з ZENI GEVA: «Я не рок-зорка, а самы звычайны чалавек»





Вітаю з Беларусі, Казуюкі! Што ведаеш пра маю краiну, ці гавораць пра нас у японскіх навінах?

Выбачай, але пра Беларусь нічога практычна не ведаю, за выключэннем таго, што яна была часткай CCCP.


Магчыма, ты чуў пра катастрофу на АЭС у Чарнобылі ў 1986 годзе. Паводле афіцыйнай версіі, на тэрыторыю Беларусі прыпала 35% ападкаў цэзію 137.

Я ведаю пра гэта i гэта страшна. Як ты можаш ведаць, у нас у Японіі ёсць падобная сітуацыя з Фукусімай.


Успомніў пра шэдэўральны «самурайскi» рэліз Nai-Ha (1993), таму i вырашыў нагадаць чытачам фэнзіна пра цудоўны гурт, што відавочна ішоў наперадзе свайго часу. Цiкава, а як ты з ZENI GEVA выйшаў з японскага тэхнагеннага гета і апынуўся ў студыі Стыва Альбіні ў 90-х?

Гэта была ідэя Дэвіда Хопкінса, амерыканскага хлопца, які кіраваў DIY-лэйблам Public Bath і жыў у горадзе Осака.


Здаецца, ZG пашанцавала быць адной з нямногіх незалежных японскіх груп, што атрымалі міжнароднае прызнанне. Раскажы пра першую сустрэчу з Альбіні і тое, чаму знаёмства прывяло да доўгатэрміновага супрацоўніцтва. Ці ведаў ты RAPEMAN і яго іншыя праекты перад тым як сустрэўся з ім асабіста?

Сапраўды, я амаль не быў знаёмы з яго музыкай, ніколі не слухаў BIG BLACK, хаця мне падабалiся некаторыя песні RAPEMAN. Такім чынам, у мяне амаль не было ніякіх чаканняў, ды i паняцця не было, пакуль я не сустрэў яго і не папрацаваў з ім у Чыкага. У той час у яго падвале была студыя гуказапісу з аналагавым рэкордэрам на 8 дарожак. Я памятаю, што з першага паверха ў падвал ішла каналізацыйная труба, якая была ў самым цэнтры пакоя, таму ён павінен быў папярэджваць суседзяў па пакоi, каб яны не змывалі ў туалеце, пакуль мы рабілi запіс. Менавіта там мы і зрабілі альбом Total Castration (1991) за некалькі дзён.


Альбом Desire For Agony (1993) мы стварылі таксама ў той падвальнай студыі, але ўжо з 24-дарожачным рэкордэрам. Nai-Ha (1993) запiсвалi ў Японіі. Над Freedom Bondage (1995) працавалi на студыі, якой валодаў Іан Берджэс, яна знаходзiлася ў сельскай мясцовасці Ангер у Францыi. Ну i далей былi 10,000 Light Years (2001) i студыя Electrical Audio ў Чыкага.

Прызнанне?  Не ведаю, чаму ўсё так атрымалася. Можа быць, проста лёс ці супадзенне. 

Далей будзе шэраг нечаканых пытанняў. I вось першае з iх: ці магчыма адраджэнне ZG у самы бліжэйшы час?!

Трэба сказаць, што гэта не немагчыма, але даволі складана.


Тым не менш, не так даўно вы збiралiся дуэтам, каб адыграць на фестывалях, у тым ліку і ў Расіі. Вы ўсё яшчэ любіце выконваць музыку ZG? Вы рабілі джэмы падчас сумесных выступленняў з Тэцуо Ёшыда? Ці магчыма, што ў вашай агульнай «скарбонцы» ёсць некалькі нерэалізаваных песень?

Шчыра кажучы, я больш не так моцна зацікаўлены «рок-музыкай», як раней. Аднак  павінен сказаць, што я незадаволены вынікам альбома Freedom Bondage. Таму я хачу яшчэ раз запісаць некалькі песень з яго, а таксама некаторыя іншыя і скласці яшчэ адзін альбом. Гэта мая мара, якую я павінен здзейсніць, перш чым пакіну гэты свет.


Ці значыць гэта, што ты час ад часу пішаш рыфы для ZG на гітары?

Не. Маю на ўвазе, што хачу перазапісаць некалькі старых песень пры іншых абставінах. Але... Таксама я думаю пра паўторны запуск ZENI GEVA ў бліжэйшы час.

Як думаеш, хто паўплываў на каго раней – ZENI GEVA на NEUROSIS ці наадварот?

Ніколі не думаў, што мы маем уплыў ад NEUROSIS.


Калі ваш альбом Total Castration (1991) пабачыў свет, NEUROSIS яшчэ не быў такім цяжкім і сладжавым... Такім чынам, фармальна ўсё можа быць наадварот – вы маглі стаць крыніцай натхнення для NEUROSIS з пункту гледжання распрацоўкі іх гуку ў сярэдзіне 90-х гг. Добра, гэта проста неафіцыйная спроба сістэматызаваць некаторыя важныя музычныя з’явы канца 80-х – пачатку 90-х. Так ці інакш, апошні студыйны альбом ZG 10,000 Light Years (2001) выйшаў на Neurot Recordings. Так што раскажы пра адносіны з NEUROSIS і пра тое, чаму альбом быў рэалiзаваны на гэтым лэйбле.

Нават не памятаю, з чаго пачаліся нашыя адносіны. ZENI GEVA і NEUROSIS ігралі на адным шоў у Сан-Францыска ў 1992 годзе. Стыву Фон Цiлю спадабалася ZG, таму ён прапанаваў нам выпусціць альбом.

Ці цікавыя табе сучасныя рэлізы хлопцаў з GODFLESH?

Я наогул мала ведаю пра GODFLESH.

Я быў на іх жывым шоу ў 2000-х. Шчыра кажучы, сапраўды заснуў на ім (канцэрт праходзіў ноччу)... Як лiчаш, ці здольныя гэтыя хлопцы гучна заявіць пра сябе сёння, як гэта было на пачатку 90-х? Альбо іх час прайшоў?

Няма думак на гэты конт. А чаму пытаеш мяне?

GODFLESH быў адным з першых, хто выйшаў з падзямелля і зрабіў індастрыял уплывовым у металічным асяроддзі і нават на мэйнстрымным MTV. Запісы ZG, зробленыя вамі ў 90-х, безумоўна, маюць дачыненне да гэтага «індустрыяльнага стафа» з-за вашага гучання, рытмовых патэрнаў і эксперыментаў. Магчыма, я памыляюся, і вы татальна пазбеглі ўплыву GODFLESH на раннім этапе вашай кар’еры.

Так, я ведаю, што GODFLESH быў папулярным і ўплывовым сярод аматараў індастрыял метал тут у Японіі. Проста я асабіста не слухаў іх музыку.


На якой музыцы ты выхоўваўся да таго моманту, як з’явілася ZG? Ці маеш ты музычную адукацыю?

У мяне няма музычнай адукацыі, а рос я з такой музыкай, як THE BEATLES, PINK FLOYD, KING CRIMSON, TANGERINE DREAM, CAPTAIN BEEFHEART, SEX PISTOLS і да таго падобныя. Калі мне было 19 гадоў, я трапiў на пiнкфлойдаўскае шоў «Сцяна» ў Лондане. Гэты вопыт цалкам змяніў маё жыццё. Я пачаў іграць на бас-гітары, а пазней на гітары для сябе, слухаць так званую альтэрнатыўную музыку кшталту THIS HEAT, SPK, Фрэд Фрыт (HENRY COW, ART BEARS), THROBBING GRISTLE, POP GROUP. Ну а потым SWANS, SLAYER і г.д.


Для ZG характэрны рэальна наліты свінцом цяжар музыкі. Для заходняга слухача праслухоўванне збольшага з’яўляецца актам садамазахізму і нейкай ментальнай нейрахірургіі. Што ты адчуваеш, калі вызваляеш ГЭТА з сябе? Робіш гэта дзеля эфекту ачышчэння альбо засяроджваешся на адточваннi сваёй Бездакорнасці і сілы Духу, як гэта адбываецца ў баявых майстэрствах?

«Садамазахізм ці нейрахірургія»? Гэта сапраўды так? У нас ніколі не было намеру быць нечым падобным, але тут усё залежыць ад вас. Магчыма, сапраўды было б лепш апісаць гэта як «эфект ачышчэння» і «адточванне сілы Духу».


Ну, словы не змогуць апісаць гэты каласальны эфект. Менталітэт Японіі адрозніваецца ад еўрапейскага і мы не заўсёды разумеем вашыя матывацыі на глыбокім узроўні.

Ці не мог бы ты, калi ласка, для пачатку вытлумачыць, чым гэта японскі менталітэт так адрозніваецца ад еўрапейскага? Тады, можа, мы зможам абмеркаваць.


Мы выхоўваемся ў розных культурных і рэлігійных матрыцах, вывучаем розныя версіі «афіцыйнай гісторыі» (што ўліваецца ў нас і ў нашых дзяцей уладамі), нават выкарыстоўваем розныя «праграмныя коды» на ўзроўні знакаў і сімвалаў... Такіх адрозненняў будзе вельмі шмат.

Добра, разумею, пра што кажаш. Але тое, што я раблю у ZG, не залежыць ад таго, што я японец. Усе людзі розныя, незалежна ад расы і нацыянальнасці. Такім чынам, я сам без паняцця, што такое японскі менталітэт. Аднойчы нейкі амерыканец сказаў мне «ты не японец», таму што я адказаў, што зусім не цікаўлюся бейсболам. Гэта недарэчная лухта.

Калі б я быў добрым забаўляльнікам, то можа i сказаў бы: «так, вядома, я прыстойны самурай, таму мы называем нашу музыку samurai core!» Ты быў бы задаволены?


Праехалi. Як лiчыш, якая формула існавала ў вашым трыо, што дазволіла вам наладзіць баланс у ZENI GEVA? Нягледзячы на выбухованебяспечнасць і закручанасць, вы, безумоўна, заставаліся ў фарватэры структураванай музыкі.

Мы ніколі не думалі пра гэта, а проста iгралі прытрымліваючыся інстынкту і інтуіцыi.

Наколькі складана сёння стварыць неабходны рэзананс на ўзроўні эксперыментальнага музычнага прадукту? Зараз існуе шмат усяго, ужо цяжка здзівіцца ці быць уцягненым у нечае мастацтва.

Не бачу ніякіх цяжкасцей для сябе ў працэсе стварэння маёй музыкі. На самай справе ўсё наадварот, я атрымліваю выгоды ад сучасных тэхналогій, якія прагрэсуюць з кожным днём. Цяжкасць, з якой я сутыкаюся, – гэта фінансавы бок: усё менш і менш людзей купляюць музыку, думаючы, што яна бясплатная. Гэтыя людзi ніколі не думаюць пра аўтара (мастака / кампазітара / музыку), які стаiць за ёй.



Я веру, што музыкі, якія працягваюць рабiць музыку сёння, прынялі новыя правілы гульні дэ-факта... Падзяліся сваёй дозай любімых альбомаў, кніг, фільмаў і іншых відаў мастацтва за апошнія 5 гадоў.

Толькі за апошнія 5 гадоў? Так-с... «Бывай, гаворка» (Жан-Люк Гадар, «Adieu au Language», 2014), «Хардкор» (Ілля Найшулер, «Hardcore Henry», 2016), «Выжыўшы» (Алехандра Гансалес Іньярыту, «Revenant», 2015), «Body Remix» (харэограф Мары Шуінар, танец), «Свет Дзікага Захаду»Westworld», мiнi-серыял, 2016).


Вядома, што ты практыкуеш танец Буто. Што гэтая практыка дае табе?

Ну, гэта не тая сітуацыя, калі ты проста вучышся танцаваць нейкi танец, гэта майстар-клас, які ўключае фізічныя практыкаванні, медытацыю і г.д. Гэта дало мне разуменне таго, як наша цела звязанае з нашым грамадствам, культурай, гісторыяй.

Колькі разоў на тыдзень і як доўга ты гэтым займаешся?

Зусім нячаста.


Якi педалборд ты выкарыстоўваў на запісах і выступленнях ZENI GEVA, каб дасягнуць унікальнага гучання?

Думаю, нічога асаблівага. Галоўным чынам гэта проста fuzz, booster. Плюс delay, phaser, pitchshifter. А яшчэ ў ZENI GEVA няма басіста. Так што пры ігры на гiтары я адначасова выкарыстоўваю басовы і гітарны ўзмацняльнікі. Што да гітарных педаляў, то ў параўнанні з сённяшнімі акалічнасцямі ў той час было не так шмат варыянтаў, таму мне проста даводзілася карыстацца тым, што я змог знайсці.


Думаю, ты паспрабаваў шмат iнструментаў у сваім жыцці. Назавi добрыя мадэлі прылад з пункту гледжання эрганомікі і тэхналогіі? Цi сустракаў ты амаль ідэальную гітару для студыйнай працы і жывых выступленняў?

Шкада расчароўваць цябе, але я зусім не гітарны маньяк. У мяне Stratocaster з сінгламі. Таксама люблю піяніна, барабаны і алгарытмічныя шумавыя машыны. Як я ўжо казаў, насамрэч, нічога такога асаблівага. Я гэтак і не змог знайсці ідэальную гітару для сябе. З пункту гледжання эрганомікі і тэхналогіі Kaoss Pad ад KORG гэта сапраўды інавацыйны і мой улюбёны дэвайс.


Калі помніш, то раскажы, як Джэла Бiяфра прапанаваў табе кантракт на выданне вашых запісаў на Alternative Tentacles Records. Не так даўно я меў зносіны з Уоці (THE EXPLOITED), якi вельмі рэзка адгукаўся пра яго. 

Слаба помню. Гэта ж было амаль тры дзесяцігоддзі назад, а мае ўспаміны выветрываюцца. Ён неяк зявіўся на маiм першым сольным гiтарным канцэрце (як KK Null) у Сан-Францыска ў 1991 годзе і сказаў мне, што хацеў бы выпусціць альбом ZENI GEVA.


Ці засталіся вы задаволеныя гэтым супрацоўніцтвам у выніку?

Не ўпэўнены. Мяркую, у цэлым наша пагадненне з Alternative Tentacles было даволі сумленным і звычайным.


Якую музыку ты лічыш актуальнай для трансфармацыі атачаючай нас матрыцы | маі | ілюзіі ў тым кірунку, які блізкi табе як артысту і музыканту? Чаму ты выбраў менавіта гэтыя жанры з незлічонага мноства ўсяго, што мы маем сёння?

Адзіны, каго я ведаю, гэта KK Null. Назаві, калі ласка, якога іншага артыста/музыканта, блізкага да таго, што раблю я. Проста таму, што я не ведаю пра яго. Увогуле, я веру, што музыка гэта матэматыка. Навука, падобная да квантавай фізікі, якая зяўляецца падмуркам усяго ў гэтым Сусвеце. Гэта самае ўніверсальнае, істотнае, жыццёва важнае і магутнае Мастацтва, вынайдзенае чалавекам. Вось чаму яно такое займальнае і натхняльнае, і чаму я займаюся ім.


Ты падарожнічаў па свеце з ZENI GEVA і іншымі праектамі, працаваў з легендарнымі міжнароднымі артыстамі. Ці задаволены ты сваім жыццём у Японіі?

Гучыць так, быццам ты пытаеш мяне пра гэта з-за таго, што я не выглядаю шчаслівым. Гэта так?

Зусім не. Мяне больш цікавіць, наколькі камфортна табе жывецца на востраве ў ізаляцыі. Мусібыць, у цябе ёсць тэндэнцыя час ад часу «выходзіць з хаты» падчас гастроляў за межамі Японіі. І не забывай, што я з Беларусі, якая ізаляваная ад Еўропы, у тым ліку візавым рэжымам.

Раней я шмат падарожнічаў, а зараз менш. У туры ты ні ад чаго не застрахаваны, і ён спалучаны з вялікай колькасцю рызыкі. Калі я быў маладзей, мне гэта нават падабалася і я да гэтага прывыкаў. Зараз жа я аддаю перавагу таму, каб заставацца дома. У маёй уласнай студыі і з маім абсталяваннем я магу засяродзіцца на сваёй творчай працы больш чым на 100%. У туры ж усё наадварот музыка, магчыма, складае 10%, а астатні час вам даводзіцца мець справу з астатнімі 90 адсоткамі, якія не маюць нічога агульнага з музыкай.


Раскажы нам пра сваё абсталяванне і досвед. Як даўно ты пачаў запісвацца самастойна? 
Ну, я пачаў запісваць сваю ўласную музыку прыкладна ў 1981 годзе на касетны 4-дарожачны магнітафон. Потым у 90-х я скарыстаў рэкордэр з цвёрдым дыскам на 8-16 дарожак. У 2009 годзе я, нарэшце, набыў ноўтбук, з той пары ён стаў маёй асноўнай працоўнай станцыяй.


Ты рэмайстраваў некалькі перавыданняў альбомаў ZENI GEVA. Якiм было прызначэнне рэмайстарынгу, улічваючы прадакшн ад такога перфекцыяніста, як Стыў Альбiнi, ты проста адаптаваў гук да стандартаў сучасных стрымінгавых сэрвісаў ды мабільных гаджэтаў?

Што да ZENI GEVA, большасць запісаў была зроблена Стывам Альбiнi на аналагавым абсталяванні. З нагоды рэмайстраваных перавыданняў адкажу так проста дадаў туды трошкi эквалайзера і гейну, як солі і перцу.


Калі ласка, некалькі слоў пра тваю лірыку i запамінальныя вокладкі пласцінак ZG...

Мае любімыя вокладкі альбомаў гэта Total Castration Стывена Холмена з Сан-Францыска і Desire For Agony Марка Фішара, які зяўляецца ўладальнікам лэйбла Skin Graft i жыў непадалёк ад Стыва Альбiнi. Некаторыя з маіх тэкстаў былі натхнёныя фантастычнымі раманамі такіх аўтараў, як Джэймс Ціптры-малодшы, Джэймс Г.Балард, Філіп Дзік і г.д. Напрыклад, «Desire For Agony» быў натхнёны гісторыяй «Painwise» Джэймса Ціптры-малодшага.


Мой любiмы ваш рэліз гэта Nai-Ha (1993). У 90-ыя гэты запiс стаў сапраўдным адкрыццём! Ён прайшоў праверку часам альбом стаў класічным, візітнай карткай ZENI GEVA. Раскажы пра твае ўплывы ў той час.

Уплывы? Ну, можа быць, SWANS, SLAYER ды KK Null (эмбiентныя часткі «Auto Body» і «Terminal Hz»).

А які трэк лічыш наогул найлепшым у вашай дыскаграфіі?

Найкруцейшы трэк? «10,000 Light Years».


Казуюкi, нарэшце, раскажы нам пра сваю сустрэчу з Рэем Манзарэкам з THE DOORS. Гэта цікавы факт, пра які я даведаўся выпадкова. А таксама, канешне, пра твайго любага цюцьку і яго ўплыў на тваю музыку :-)

Напачатку 80-х я час ад часу працаваў у японскім музычным часопісе «Fool's Mate», а THE DOORS тады прыехалі ў Японію, каб зрабіць прамоцыю свайму лепшаму альбому. Было арганізавана інтэрвю, а я меў гонар быць інтэрвюерам. Таксама я зрабіў інтэрвю з Ніко (Крыста Пэффген).
 
Наш любы чыхуахуа Марута жыццёва важны для мяне і маёй жонкі. Ён нясе нам радасць, усмешку, душэўную раўнавагу, здароўе і шчасце. Ён той, дзеля каго мы жывем. Не думаю, што ён неяк уплывае на маю музыку, хаця...  :-)


У цябе яшчэ досыць сіл, каб, знаходзячыся ў шаноўным узросце, заставацца сапраўды прадуктыўным напрыканцы другой дэкады 2000-х?

Я штосілы імкнуся падтрымліваць сябе ў добрай форме, як разумова, так і фізічна, чакаючы прыходу Сінгулярнасці, якая можа даць нам значна мацнейшае цела і даўжэйшае жыццё. Што можа дазволіць мне працягнуць мае даследаванні ў вобласці музычнай/гукавой творчасці (амаль) вечна, ха-ха-ха-ха! І я з нецярпеннем чакаю той момант, калі людзі, наша грамадства, культура, мастацтва усё зменiцца, бо мы жывем у самую хвалюючую эпоху дзён турбулентнасцi ў гісторыі чалавецтва!!!


Дзякуй за гэта інтэрвю і за тое, што прысвяціў час, Казуюкi!

Шкада, калі трохi расчараваў, а я ведаю, што зрабіў гэта. Я не вельмі гаваркі і ў мяне няма таленту забаўляць словамі. У мяне зусім няма харызмы, так што я не рок-зорка, як Том Арая з SLAYER ці Майкл Джыра з SWANS, а самы звычайны чалавек.

Спадзяюся, што аднойчы ZENI GEVA зможа наведаць Беларусь, а я сустрэнуся з табой асабіста.

Вялікі дзякуй і ўсяго найлепшага! Казуюкi.

Хтонiк`zine, Беларусь

https://www.facebook.com/htonik.belarusian
https://vk.com/club58178865

93